Μετάβαση στο άρθρο
11 λεπτά ανάγνωσης

Οστεοπόρωση

Οπτικό HealthLine.gr για την οστεοπόρωση με έμφαση στην πρόληψη, τη διάγνωση και την αντιμετώπιση.

Οστεοπόρωση: Κίνδυνος, Διάγνωση και Θεραπεία

Η οστεοπόρωση είναι μια χρόνια πάθηση στην οποία τα οστά γίνονται πιο εύθραυστα και αυξάνεται η πιθανότητα κατάγματος ακόμη και μετά από ένα σχετικά μικρό τραυματισμό ή μια πτώση από το ύψος του σώματος. Το δύσκολο είναι ότι συχνά δεν προκαλεί συμπτώματα για χρόνια. Σε αρκετούς ανθρώπους, το πρώτο σαφές σημάδι είναι ένα κάταγμα.

Για αυτό η οστεοπόρωση δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται μόνο ως πρόβλημα που αφορά «τα οστά μετά την εμμηνόπαυση». Μπορεί να αφορά γυναίκες και άνδρες, ιδιαίτερα όσο αυξάνεται η ηλικία ή όταν υπάρχουν παράγοντες κινδύνου όπως χαμηλό σωματικό βάρος, προηγούμενο κάταγμα, κορτικοστεροειδή, ορισμένα χρόνια νοσήματα ή πρώιμη εμμηνόπαυση.

Η σύγχρονη προσέγγιση δεν βασίζεται μόνο σε μια μέτρηση οστικής πυκνότητας. Συνδυάζει το ιστορικό, τους παράγοντες κινδύνου, την οστική πυκνότητα, την πιθανότητα μελλοντικού κατάγματος και, όταν χρειάζεται, εργαστηριακό έλεγχο για αιτίες που μπορεί να επηρεάζουν την υγεία των οστών.

Τι ακριβώς είναι η οστεοπόρωση;

Η οστεοπόρωση χαρακτηρίζεται από μειωμένη οστική μάζα και διαταραχή της μικροαρχιτεκτονικής του οστού. Το αποτέλεσμα είναι μικρότερη οστική αντοχή και αυξημένη ευθραυστότητα.[1]

Δεν σημαίνει απλώς ότι «τα οστά έχουν λιγότερο ασβέστιο». Η αντοχή του οστού εξαρτάται από την ποσότητα αλλά και την ποιότητα του οστικού ιστού. Για αυτό δύο άνθρωποι με παρόμοια οστική πυκνότητα μπορεί να μην έχουν ακριβώς τον ίδιο κίνδυνο κατάγματος.

Τα πιο χαρακτηριστικά οστεοπορωτικά κατάγματα αφορούν συνήθως το ισχίο, τους σπονδύλους, τον καρπό και άλλα σημεία του σκελετού. Ένα κάταγμα χαμηλής βίας, ειδικά σε μεγαλύτερη ηλικία, είναι σημαντικό προειδοποιητικό εύρημα και χρειάζεται αξιολόγηση για οστεοπόρωση.[1][4]

Τι να κρατήσετε: Η οστεοπόρωση είναι κυρίως νόσος αυξημένου κινδύνου κατάγματος και όχι απλώς ένας «χαμηλός αριθμός» στη μέτρηση οστικής πυκνότητας.

Υπάρχουν συμπτώματα πριν από το κάταγμα;

Στις περισσότερες περιπτώσεις όχι. Η απώλεια οστικής μάζας δεν πονά και μπορεί να εξελίσσεται χωρίς εμφανή συμπτώματα.

Υπάρχουν όμως σημάδια που χρειάζονται διερεύνηση, ιδιαίτερα σε άτομα με παράγοντες κινδύνου. Οι ελληνικές οδηγίες επισημαίνουν τη σημασία της αξιολόγησης όταν υπάρχει νέα ραχιαλγία ή οσφυαλγία, προοδευτική κύφωση ή σημαντική απώλεια ύψους, επειδή αυτά μπορεί να σχετίζονται με σπονδυλικό κάταγμα.[1]

Τα σπονδυλικά κατάγματα δεν είναι πάντοτε αποτέλεσμα μεγάλης πτώσης. Μπορεί να συμβούν μετά από σχετικά μικρή καταπόνηση και μερικές φορές να περάσουν απαρατήρητα.

Πότε να μιλήσετε με γιατρό: Νέος πόνος στη ράχη, αισθητή απώλεια ύψους ή αλλαγή στη στάση του σώματος σε άτομο με αυξημένο κίνδυνο οστεοπόρωσης χρειάζεται αξιολόγηση, όχι απλώς παυσίπονα.

Ποιοι έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο οστεοπόρωσης;

Η ηλικία είναι βασικός παράγοντας αλλά όχι ο μόνος. Οι οδηγίες της ΕΕΜΜΟ περιλαμβάνουν ανάμεσα στους σημαντικούς παράγοντες κινδύνου:[1]

  • προηγούμενο κάταγμα χαμηλής βίας
  • οικογενειακό ιστορικό κατάγματος ισχίου
  • πρώιμη εμμηνόπαυση
  • υπογοναδισμό
  • χαμηλό σωματικό βάρος ή σημαντική απώλεια βάρους
  • κάπνισμα και αυξημένη κατανάλωση αλκοόλ
  • μακροχρόνια ή υψηλής δόσης θεραπεία με γλυκοκορτικοειδή
  • ρευματοειδή αρθρίτιδα
  • σύνδρομα δυσαπορρόφησης
  • υπερπαραθυρεοειδισμό και άλλες ενδοκρινικές διαταραχές
  • χρόνια νεφρική, ηπατική ή πνευμονική νόσο
  • σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 ή τύπου 2
  • φάρμακα ή θεραπείες που μπορούν να επιταχύνουν την απώλεια οστού

Η παρουσία ενός παράγοντα δεν σημαίνει ότι κάποιος έχει οστεοπόρωση. Σημαίνει όμως ότι μπορεί να χρειάζεται νωρίτερα εκτίμηση του κινδύνου.

Το χαμηλό σωματικό βάρος είναι ένας από τους παράγοντες που μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο. Αν θέλετε να γνωρίζετε τον δείκτη μάζας σώματος σας, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τον υπολογιστή BMI του HealthLine.gr. Το BMI όμως είναι μόνο ένα κομμάτι της συνολικής εκτίμησης και δεν διαγιγνώσκει οστεοπόρωση.

Τι να κρατήσετε: Η εκτίμηση κινδύνου πρέπει να βασίζεται σε ολόκληρο το ιστορικό και όχι μόνο στην ηλικία ή στο φύλο.

Πότε χρειάζεται μέτρηση οστικής πυκνότητας;

Η μέτρηση οστικής πυκνότητας γίνεται συνήθως με DXA, κυρίως στην οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης και στο ισχίο.

Οι ελληνικές οδηγίες της ΕΕΜΜΟ 2025 προτείνουν μέτρηση οστικής πυκνότητας σε όλους τους άνδρες και τις γυναίκες ηλικίας 65 ετών και άνω. Σε μικρότερες ηλικίες, ο έλεγχος συστήνεται όταν υπάρχουν σημαντικοί παράγοντες κινδύνου, όπως προηγούμενο κάταγμα χαμηλής βίας, πρώιμη εμμηνόπαυση, θεραπεία που επηρεάζει τα οστά ή νόσημα που σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο κατάγματος.[1]

Το Ελληνικό Διαγνωστικό και Θεραπευτικό Πρωτόκολλο για την οστεοπόρωση επικαιροποιήθηκε από το Υπουργείο Υγείας το 2025 και αποτελεί το τρέχον επίσημο πλαίσιο για τη διάγνωση και θεραπευτική παρακολούθηση της νόσου.[2]

Η απόφαση για DXA δεν χρειάζεται να βασίζεται σε «προληπτική εξέταση για όλους ανεξαρτήτως ηλικίας». Έχει μεγαλύτερη αξία όταν γίνεται στο κατάλληλο άτομο και όταν το αποτέλεσμα ερμηνεύεται μαζί με το ιστορικό.

Πρακτική συμβουλή: Αν έχετε περάσει την ηλικία των 65 ετών ή έχετε παράγοντες κινδύνου, συζητήστε αν χρειάζεται DXA αντί να περιμένετε να συμβεί κάταγμα.

Τι σημαίνουν το T-score και το Z-score;

Στις μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες και στους άνδρες ηλικίας 50 ετών και άνω, το T-score χρησιμοποιείται για την ταξινόμηση της οστικής πυκνότητας.[1]

  • T-score μεγαλύτερο από -1,0 θεωρείται φυσιολογική οστική πυκνότητα
  • T-score από -1,0 έως -2,5 αντιστοιχεί σε οστεοπενία
  • T-score ίσο ή μικρότερο από -2,5 είναι συμβατό με οστεοπόρωση

Η οστεοπενία δεν σημαίνει ότι κάποιος θα εμφανίσει απαραίτητα κάταγμα ούτε ότι δεν χρειάζεται ποτέ θεραπεία. Αν συνυπάρχει υψηλός κίνδυνος κατάγματος, προηγούμενο κάταγμα ή άλλοι σημαντικοί παράγοντες, η συνολική εικόνα μπορεί να οδηγήσει σε διαφορετική απόφαση.

Σε προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες και άνδρες κάτω των 50 ετών η διάγνωση δεν πρέπει να βασίζεται μόνο στο T-score. Σε αυτές τις ηλικίες έχει μεγαλύτερη σημασία το Z-score.[1]

Το Z-score δείχνει πόσο διαφέρει η οστική πυκνότητα ενός ατόμου από την αναμενόμενη οστική πυκνότητα ανθρώπων παρόμοιας ηλικίας και χαρακτηριστικών. Σε αντίθεση με το T-score, που συγκρίνει την οστική πυκνότητα με εκείνη ενός νεαρού υγιούς πληθυσμού αναφοράς, το Z-score απαντά περισσότερο στο ερώτημα: «είναι η οστική πυκνότητα χαμηλότερη από αυτή που θα περιμέναμε για την ηλικία μου;».[1]

Z-score ίσο ή μικρότερο από -2,0 χαρακτηρίζεται ως οστική πυκνότητα κατώτερη της αναμενόμενης για την ηλικία, ενώ τιμή μεγαλύτερη από -2,0 θεωρείται εντός της αναμενόμενης ηλικιακής διακύμανσης.[1] Ακόμη και τότε, η διάγνωση οστεοπόρωσης σε νεότερους ενήλικες δεν τίθεται μόνο από τη μέτρηση, αλλά συνεκτιμώνται κατάγματα χαμηλής βίας, νοσήματα ή άλλοι παράγοντες που μειώνουν την οστική αντοχή.

Χρήσιμο να γνωρίζετε: Το T-score είναι σημαντικό αλλά δεν είναι ολόκληρη η διάγνωση. Η θεραπευτική απόφαση βασίζεται στον συνολικό κίνδυνο κατάγματος.

Τι είναι το FRAX και γιατί χρησιμοποιείται;

Το FRAX είναι ένα εργαλείο που εκτιμά τη δεκαετή πιθανότητα μείζονος οστεοπορωτικού κατάγματος και κατάγματος ισχίου. Συνδυάζει στοιχεία όπως ηλικία, φύλο, BMI, προηγούμενα κατάγματα, κάπνισμα, χρήση γλυκοκορτικοειδών, ρευματοειδή αρθρίτιδα και οικογενειακό ιστορικό κατάγματος ισχίου.[1][4]

Μπορεί να χρησιμοποιηθεί με ή χωρίς τιμή οστικής πυκνότητας, ανάλογα με το στάδιο της αξιολόγησης.

Στις ελληνικές οδηγίες, η ανάγκη θεραπείας μπορεί να προκύψει από συνδυασμό ιστορικού καταγμάτων, DXA και FRAX. Για παράδειγμα, ένα άτομο μπορεί να έχει οστεοπενία και όχι T-score στην περιοχή της οστεοπόρωσης, αλλά παρ’ όλα αυτά να έχει αρκετά υψηλό συνολικό κίνδυνο ώστε να συζητηθεί θεραπεία.[1]

Το FRAX έχει περιορισμούς. Δεν αποτυπώνει τέλεια όλους τους παράγοντες κινδύνου και χρειάζεται κλινική ερμηνεία, ιδιαίτερα όταν υπάρχουν πολλαπλά κατάγματα, υψηλές δόσεις κορτικοστεροειδών, συχνές πτώσεις ή διαβήτης.[1][4]

Τι να κρατήσετε: Το FRAX δεν αντικαθιστά τον γιατρό. Βοηθά να μετατραπεί το ιστορικό και η οστική πυκνότητα σε πιο ολοκληρωμένη εκτίμηση του κινδύνου κατάγματος.

Χρειάζονται εξετάσεις αίματος;

Ναι, σε αρκετές περιπτώσεις. Η οστεοπόρωση μπορεί να είναι πρωτοπαθής αλλά μπορεί επίσης να σχετίζεται με άλλη νόσο ή με φάρμακα. Για αυτό ο εργαστηριακός έλεγχος δεν γίνεται μόνο για να «μετρηθεί το ασβέστιο».

Οι ελληνικές οδηγίες προτείνουν, πριν από την έναρξη θεραπείας, βασικό έλεγχο που μπορεί να περιλαμβάνει ασβέστιο, φώσφορο, γενική αίματος, ΤΚΕ, κρεατινίνη, αλκαλική φωσφατάση, TSH, 25(OH) βιταμίνη D και, ανάλογα με το ιστορικό, πιο εξειδικευμένες εξετάσεις.[1]

Η νεότερη ελληνική καθοδήγηση του 2026 για τη βιταμίνη D περιλαμβάνει την οστεοπόρωση στις καταστάσεις όπου έχει ένδειξη ο έλεγχος της 25(OH)D και προτείνει εξατομικευμένη αντιμετώπιση της ανεπάρκειας.[3]

Πρακτική συμβουλή: Μην ξεκινάτε υψηλές δόσεις ασβεστίου ή βιταμίνης D μόνο επειδή έχετε χαμηλή οστική πυκνότητα. Η ανάγκη, η δόση και η παρακολούθηση πρέπει να βασίζονται στο ιστορικό και στις εξετάσεις.

Πώς αντιμετωπίζεται η οστεοπόρωση;

Ο βασικός θεραπευτικός στόχος είναι η πρόληψη καταγμάτων, όχι απλώς η βελτίωση ενός αριθμού στη DXA.[1]

Η θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει φάρμακα που μειώνουν την οστική αποδόμηση, όπως τα διφωσφονικά ή το denosumab, αλλά και οστεοαναβολικές θεραπείες που διεγείρουν τον σχηματισμό οστού, όπως η τεριπαρατίδη ή το romosozumab, σε κατάλληλους ασθενείς υψηλού ή πολύ υψηλού κινδύνου.[1][4]

Η επιλογή εξαρτάται από πολλούς παράγοντες:

  • τον κίνδυνο κατάγματος
  • προηγούμενα κατάγματα
  • την ηλικία
  • τη νεφρική λειτουργία
  • άλλες παθήσεις και φάρμακα
  • προηγούμενη θεραπεία
  • ανεπιθύμητες ενέργειες και αντενδείξεις
  • την ικανότητα του ασθενούς να ακολουθεί σωστά το θεραπευτικό σχήμα

Σε ιδιαίτερα υψηλό κίνδυνο κατάγματος μπορεί να προτιμηθεί εξαρχής οστεοαναβολική θεραπεία και να ακολουθήσει αντιοστεοκλαστική αγωγή ώστε να διατηρηθεί το θεραπευτικό όφελος.[1][4]

Ένα πολύ σημαντικό σημείο είναι ότι το denosumab δεν πρέπει να διακόπτεται χωρίς σχέδιο επόμενης θεραπείας. Η απότομη διακοπή μπορεί να προκαλέσει ταχεία απώλεια οστικής μάζας και αυξημένο κίνδυνο πολλαπλών σπονδυλικών καταγμάτων.[1]

Πότε να μιλήσετε με τον γιατρό σας: Μην σταματάτε ή αλλάζετε φάρμακο για την οστεοπόρωση μόνοι σας, ακόμη και αν η τελευταία μέτρηση οστικής πυκνότητας έχει βελτιωθεί.

Πόσο σημαντικά είναι το ασβέστιο, η βιταμίνη D και η διατροφή;

Η επαρκής πρόσληψη ασβεστίου και βιταμίνης D αποτελεί μέρος της συνολικής φροντίδας των οστών αλλά δεν αντικαθιστά την ειδική θεραπεία όταν αυτή ενδείκνυται.[1][3]

Η πρώτη επιλογή για το ασβέστιο είναι συνήθως μια ισορροπημένη διατροφή με επαρκείς πηγές ασβεστίου. Συμπληρώματα μπορεί να χρειαστούν όταν η πρόσληψη δεν επαρκεί ή όταν υπάρχει συγκεκριμένη ιατρική ένδειξη.

Για τη βιταμίνη D, η νεότερη ελληνική οδηγία προτείνει να γίνεται έλεγχος σε άτομα με οστεοπόρωση και να εξατομικεύεται η χορήγηση όταν υπάρχει έλλειψη ή ανεπάρκεια.[3]

Η διατροφή χρειάζεται επίσης επαρκή πρωτεΐνη και συνολικά καλή θρεπτική επάρκεια, ιδιαίτερα σε μεγαλύτερες ηλικίες όπου η απώλεια μυϊκής μάζας μπορεί να αυξήσει και τον κίνδυνο πτώσεων.[4]

Τι να κρατήσετε: «Περισσότερο ασβέστιο» δεν σημαίνει αυτόματα «δυνατότερα οστά». Η συνολική διατροφή, η βιταμίνη D, η άσκηση και η σωστή θεραπεία λειτουργούν μαζί.

Ποια άσκηση βοηθά τα οστά;

Η άσκηση είναι βασικό μέρος της πρόληψης και της θεραπείας. Οι σύγχρονες ευρωπαϊκές οδηγίες προτείνουν συνδυασμό ασκήσεων φόρτισης του σκελετού και μυϊκής ενδυνάμωσης, προσαρμοσμένων στις δυνατότητες του ατόμου.[4]

Η ενδυνάμωση δεν αφορά μόνο την οστική μάζα. Καλύτερη μυϊκή δύναμη, ισορροπία και κινητικότητα μπορούν να μειώσουν και τον κίνδυνο πτώσης, που είναι κρίσιμος για την πρόληψη καταγμάτων.[4][5]

Για άτομα με ήδη υπάρχον σπονδυλικό κάταγμα, έντονη κύφωση ή πολύ υψηλό κίνδυνο, το πρόγραμμα άσκησης πρέπει να προσαρμόζεται και συχνά είναι χρήσιμη η καθοδήγηση φυσικοθεραπευτή.

Πρακτική συμβουλή: Το περπάτημα είναι χρήσιμο, αλλά μόνο του δεν καλύπτει όλο το πρόγραμμα πρόληψης. Η μυϊκή ενδυνάμωση και η ισορροπία είναι εξίσου σημαντικές.

Πώς μειώνεται ο κίνδυνος πτώσεων;

Η πρόληψη των πτώσεων είναι εξίσου σημαντική με την ενίσχυση των οστών. Ένα δυνατότερο οστό βοηθά, αλλά η αποφυγή της πτώσης μειώνει άμεσα την πιθανότητα κατάγματος.

Σε μεγαλύτερους ανθρώπους ή άτομα με ιστορικό πτώσεων, η αξιολόγηση μπορεί να περιλαμβάνει:

  • ισορροπία, βάδισμα και μυϊκή δύναμη
  • όραση και ακοή
  • φάρμακα που προκαλούν ζάλη ή υπόταση
  • υπόδηση
  • εμπόδια και κινδύνους μέσα στο σπίτι
  • νευρολογικά ή άλλα χρόνια νοσήματα

Η NICE συστήνει πολυπαραγοντική εκτίμηση των πτώσεων σε άτομα αυξημένου κινδύνου και αντιμετώπιση των επιμέρους παραγόντων που μπορούν να τροποποιηθούν.[5]

Τι να κρατήσετε: Στην οστεοπόρωση δεν προλαμβάνουμε μόνο την απώλεια οστού. Προλαμβάνουμε και τις πτώσεις που μπορούν να οδηγήσουν σε κάταγμα.

Μπορεί να προληφθεί η οστεοπόρωση;

Δεν μπορούν να αλλάξουν όλοι οι παράγοντες κινδύνου. Η ηλικία, το φύλο και το οικογενειακό ιστορικό δεν αλλάζουν. Μπορούν όμως να επηρεαστούν αρκετοί τροποποιήσιμοι παράγοντες.

Η τακτική άσκηση, η καλή διατροφή, η επαρκής πρόσληψη ασβεστίου και βιταμίνης D όταν χρειάζεται, η αποφυγή καπνίσματος, ο περιορισμός υπερβολικής κατανάλωσης αλκοόλ και η πρόληψη πτώσεων αποτελούν βασικές παρεμβάσεις.[1][4]

Η σημαντικότερη όμως μορφή πρόληψης είναι η έγκαιρη αναγνώριση του ατόμου υψηλού κινδύνου. Ένα προηγούμενο κάταγμα χαμηλής βίας δεν πρέπει να θεωρείται «ατυχία» και να ξεχνιέται. Είναι ευκαιρία για αξιολόγηση και πρόληψη του επόμενου κατάγματος.[4]

Πρακτική συμβουλή: Αν έχετε ήδη υποστεί κάταγμα μετά από μικρή πτώση ή τραυματισμό, ρωτήστε αν χρειάζεται έλεγχος οστεοπόρωσης ακόμη και αν αισθάνεστε καλά.

Συχνές ερωτήσεις

Η οστεοπόρωση προκαλεί πόνο;

Η ίδια η απώλεια οστικής μάζας συνήθως δεν προκαλεί πόνο. Πόνος μπορεί να εμφανιστεί όταν υπάρχει κάταγμα, ιδιαίτερα σπονδυλικό.

Ποια είναι η διαφορά ανάμεσα σε οστεοπενία και οστεοπόρωση;

Στις μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες και στους άνδρες άνω των 50 ετών, οστεοπενία σημαίνει T-score από -1,0 έως -2,5 ενώ οστεοπόρωση T-score ίσο ή μικρότερο από -2,5. Η ανάγκη θεραπείας όμως δεν βασίζεται μόνο στο T-score.

Πρέπει όλοι μετά τα 50 να κάνουν μέτρηση οστικής πυκνότητας;

Όχι. Οι ελληνικές οδηγίες προτείνουν έλεγχο σε όλους από τα 65 και νωρίτερα όταν υπάρχουν συγκεκριμένοι παράγοντες κινδύνου.

Μπορεί να έχω οστεοπόρωση χωρίς να το ξέρω;

Ναι. Η νόσος μπορεί να εξελίσσεται χωρίς συμπτώματα μέχρι να εμφανιστεί κάταγμα.

Το ασβέστιο μόνο του θεραπεύει την οστεοπόρωση;

Όχι. Το ασβέστιο και η βιταμίνη D είναι μέρος της συνολικής φροντίδας αλλά δεν αντικαθιστούν ειδική φαρμακευτική θεραπεία όταν αυτή είναι απαραίτητη.

Πρέπει να σταματήσω τη θεραπεία όταν βελτιωθεί η οστική πυκνότητα;

Όχι χωρίς ιατρική εκτίμηση. Η διάρκεια και η διακοπή θεραπείας εξαρτώνται από το φάρμακο και τον τρέχοντα κίνδυνο κατάγματος. Ορισμένες θεραπείες, όπως το denosumab, χρειάζονται συγκεκριμένο σχέδιο μετάβασης όταν διακόπτονται.

Συμπέρασμα

Η οστεοπόρωση μπορεί να παραμένει σιωπηλή για χρόνια αλλά οι συνέπειες ενός κατάγματος μπορεί να είναι σημαντικές. Η αξία του προληπτικού ελέγχου είναι να εντοπιστεί ο αυξημένος κίνδυνος πριν εμφανιστεί το πρώτο ή το επόμενο κάταγμα.

Η σωστή αξιολόγηση συνδυάζει παράγοντες κινδύνου, μέτρηση οστικής πυκνότητας όταν ενδείκνυται, εκτίμηση με εργαλεία όπως το FRAX και έλεγχο για πιθανά δευτεροπαθή αίτια. Η θεραπεία εξατομικεύεται και μπορεί να περιλαμβάνει αλλαγές στον τρόπο ζωής, πρόληψη πτώσεων και φαρμακευτική αγωγή.

Αν έχετε περάσει την ηλικία όπου προτείνεται προληπτικός έλεγχος, έχετε ιστορικό κατάγματος χαμηλής βίας ή λαμβάνετε θεραπεία που μπορεί να επηρεάζει τα οστά, αξίζει να συζητήσετε με τον γιατρό σας αν χρειάζεται οργανωμένη αξιολόγηση για οστεοπόρωση.

Βιβλιογραφία και πηγές
  1. Ελληνική Εταιρεία Μελέτης Μεταβολισμού των Οστών. Οδηγίες Διάγνωσης και Θεραπείας της Οστεοπόρωσης 2025. 2025. ΕΕΜΜΟ
  2. Υπουργείο Υγείας. Διαγνωστικά και Θεραπευτικά Πρωτόκολλα Οστεοπόρωσης-Νόσου Paget. 2025. Υπουργείο Υγείας
  3. Ελληνική Εταιρεία Μελέτης Μεταβολισμού των Οστών και Ελληνική Ενδοκρινολογική Εταιρεία. Κλινικές οδηγίες για τη διαχείριση της υποβιταμίνωσης D και του ασβεστίου στην καθημερινή κλινική πράξη. 2026. ΕΕΜΜΟ
  4. National Osteoporosis Guideline Group. Clinical guideline for the prevention and treatment of osteoporosis. Updated 2024. NOGG
  5. National Institute for Health and Care Excellence. Falls: assessment and prevention in older people and in people 50 and over at higher risk. NICE guideline NG249. NICE

HEALTHLINE.GR ΣΤΟ GOOGLE

Κάντε το HealthLine.gr προτιμώμενη πηγή στο Google

Αν βρίσκετε χρήσιμη την τεκμηριωμένη ενημέρωση του HealthLine.gr, μπορείτε να επιλέξετε τη Φιρούζα Κουρτίδου ως προτιμώμενη πηγή στο Google.

Προσθήκη στις προτιμώμενες πηγές

Θα ανοίξει η διαχείριση προτιμώμενων πηγών στο Google, όπου μπορείτε να επιβεβαιώσετε την επιλογή σας.

HealthLine.gr#EpilegoumeYgeia

Η ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΔΕΝ ΑΝΤΙΚΑΘΙΣΤΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΙΑΤΡΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

Χρειάζεστε μια απάντηση για τη δική σας περίπτωση;

Κάθε άνθρωπος έχει διαφορετικό ιστορικό και διαφορετικές ανάγκες. Η προσωπική αξιολόγηση είναι εκεί όπου η γενική πληροφορία μετατρέπεται σε ιατρική απόφαση.

Επικοινωνήστε μαζί μας

ΜΕΙΝΕΤΕ ΕΝΗΜΕΡΩΜΕΝΟΙ

Η γνώση που αξίζει, χωρίς περιττό θόρυβο.

Νέα άρθρα και πρακτική ενημέρωση για τον διαβήτη, τη διατροφή και την υγεία.

Με την εγγραφή σας συναινείτε να λαμβάνετε το newsletter του HealthLine.gr. Μπορείτε να διαγραφείτε οποτεδήποτε. Πολιτική Απορρήτου.